Hochzeit

Zon en maan — niet als hemellichamen, maar als geliefden.
In Hochzeit komen mannelijke en vrouwelijke energieën samen in een heilige verbintenis. Hun gezichten raken elkaar zacht. De aanraking is teder, maar betekenisvol: als een zegening, een versmelting, een uitnodiging tot evenwicht.

Boven hun hoofden zweeft een krans van zeven sterren — als een kroon van hoger bewustzijn. Onder hen gloeit het woord “HOCH ZEIT…”, met een pentagram als middelpunt: een samengaan van taal, magie en tijd.

En dan, haast onopvallend, rechtsonder in beeld:
een klein vliegtuigje vliegt weg van de cirkel — alsof het zich losmaakt van de eenheid, of juist vertrekt vanuit de voltooide verbintenis.
Het is een symbool van vertrek, bevrijding of incarnatie. Een reis die volgt ná de versmelting.
De liefde voltooid — en de ziel keert terug de wereld in.

Hochzeit is een ode aan het innerlijk huwelijk:
waar tegengestelden samenvallen en een nieuwe werkelijkheid geboren wordt.

Een beeld van balans, verbinding — en de reis die daarna begint.